Opinione Të gjithë e kanë një plan… deri më 30 qershor!

Të gjithë e kanë një plan… deri më 30 qershor!

Nga Lutfi Dervishi

Shumica ka në plan që të zhvillojë zgjedhjet aty ku mundet dhe të ecë përpara duke hedhur mbi kurriz edhe 61 bashkitë.

Opozita e ka shpallur planin se do të bëjë të pamundurën që të mos ketë votime më 30 qershor. Bashkitë që kontrollohen nga opozita kanë bërë edhe letra publike në adresë të KQZ-së dhe ministrit të Brendshëm, duke njoftuar se do të bëjnë gjithçka për të respektuar dekretin e Presidentit të Republikës.

Presidenti Republikës ka në plan që të bëjë ç’është e mundur që dekreti që anulon zgjedhjet e 30 qershorit, i botuar në Fletoren Zyrtare, të zbatohet.

Parlamenti ka në plan të vijojë me procedurat për shkarkimin e Presidentit.

Ndërkombëtarët e kanë një plan të qartë deri më 30 qershor për të respektuar “kuadrin kushtetues” dhe institucionet shqiptare.

Media e ka një plan për të “mbuluar” datën 30 qershor.

Katër ditë para 30 qershorit duket se e vetmja gjë për të cilët palët bien dakord është se më 30 qershor do të jetë ditë e diel dhe eventualisht ndoshta bien dakord që të nesërmen është ditë e hënë dhe data do të jetë 1 korrik 2019.

Po zgjidhja?

Votimet e datës 30 qershor, ku shpresohet që shumica nuk do të marrë më shumë se 61 bashki, nuk e zgjidhin krizën politike.

Shumica e sheh zgjidhjen te “fatura” e rëndë që do të paguajë opozita për bojkotin e Parlamentit dhe mosfutjen në zgjedhje lokale. Zgjidhja shihet te “proceset e brendshme” brenda opozitës. Zgjidhja shihet jo te “mundja” në garë e kundërshtarit, por te shkatërrimi i tij.

Opozita e sheh zgjidhjen te “kaosi” eventual i 30 qershorit ose më largpamësit e shohin tek obeziteti i pushtetit, që duke marrë gjithçka i zë syri, nuk do të ketë stomak për t’i bërë vend gjithë “presë”. Opozita e sheh edhe ajo zgjidhjen te “shkatërrimi/asgjësimi” i kundërshtarit.

Ndërkombëtarët e shohin zgjidhjen hap pas hapi, duke testuar sa rrugën ligjore, aq edhe realitetin politik në vend.

Për të shkuar drejt zgjidhjes…

Receta është e vjetër dhe e testuar me sukses në plot vende.

Politikani duhet të sillet si politikan dhe jo si bandit!

Politika duhet përdorur si art i kompromisit dhe jo si art i konfliktit!

Partitë duhen trajtuar si organizata politike dhe jo si banda!

Zgjidhja kërkohet te dialogu, dëgjimi i tjetrit, te marrëveshja, te kompromisi e jo te forca, bullizmi, kërcënimi dhe dhuna!

Interesat e vendit janë mbi ato të partisë, familjes dhe individit.

Deri tani shohim politikanë që ecin në gjumë dhe flasin në jerm.

Loja me zjarrin – kur kalon caqet e lojës – bëhet më e rrezikshme dhe fatura shumë e rëndë për t’u shlyer. Zgjidhja do të vijë.

Pyetja është: Me çfarë çmimi?